تبليغاتX
 هیاهو

برای برادرم

برادرجان

 برادر جان نمی دونی چه دلتنگم
 نمی دونی برادرجان چه غمگینم
 نمی دونی برادرجان
 گرفتار کدوم طلسم و نفرینم
 نمی دونی چه سخته در به در بودن
 مثل توفان همیشه در سفر بودن
 برادر جان نمی دونی
 چه تلخه وارث درد پدر بودن
 دلم تنگه برادر جان ، برادر جان دلم تنگه
 دلم تنگه از این روزای بی امید
 از این شبگردی های خسته و مایوس
 از این تکرار بیهوده دلم تنگه
 همیشه یک غم و یک درد و یک کابوس
 دلم خوش نیست غمگینم ، برادرجان
 از این تکرار بی رؤیا و بی لبخند
چه تنهایی غمگینی که غیر از من
 همه خوشبخت و عاشق ، عاشق و خرسند
 به فردا دلخوشم ، شاید که با فردا
 طلوع خوب خوشبختی من باشه
 شب رو با رنج تنهایی من سر کن
 شاید فردا روز عاشق شدن باشه

                                                                                ((ایرح جنتی عطایی))


 

نوشته شده توسط * *•. ღ زهرا ღ .•* * در یکشنبه پنجم مهر 1388 ساعت 11 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت


یادمان باشد...


کوله بارت بربند


شاید این چند سحر فرصت آخر باشد

                             

                                 که به مقصد برسیم

                                            

                                                  بشناسیم خدا

                                                     

                                                             و بفهمیم که یک عمر چه غافل بودیم


می شود آسان رفت

             

                   می شود کاری کرد که رضا باشد او


ای سبکبال

     

           در این راه شگرف

               

                            در دعای سحرت

                         

                                          در مناجات خدایی شدنت


هرگز از یاد مبر


               من جا مانده بسی محتاجم.


 

نوشته شده توسط * *•. ღ زهرا ღ .•* * در سه شنبه هفدهم شهریور 1388 ساعت 5 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت


مترسک

 

پاییز

   

        مزرعه

        

                زردی گندمزار...

 

مترسک می دانست

 

تا او باشد

 

کلاغها از گرسنگی خواهند مرد

 

فردایش

 

مترسک

 

خود را کشته بود

 

او تازه کلاغها را فهمیده بود.


 

نوشته شده توسط * *•. ღ زهرا ღ .•* * در یکشنبه هجدهم مرداد 1388 ساعت 9 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت


چه بگویم که غمم ماضی استمراری است...

مساحت رنج

شعاع درد مرا ضرب در عذاب کنید
مگر مساحت رنج مرا حساب کنید
محیط تنگ دلم را شکسته رسم کنید
خطوط منحنی خنده را خراب کنید
طنین نام مرا موریانه خواهد خورد
مرا به نام دگر غیر از این خطاب کنید
دگر به منطق منسوخ مرگ می خندم
مگر به شیوه ی دیگر مرا مجاب کنید
در انجماد سکون ، پیش از آنکه سنگ شوم
مرا به هرم نفسهای عشق آب کنید
مگر سماجت پولادی سکوت مرا
درون کوره ی فریاد خود مذاب کنید
بلاغت غم من انتشار خواهد یافت
اگر که متن سکوت مرا کتاب کنید

 

                                                                      ((قیصر امین پور))
  


 

نوشته شده توسط * *•. ღ زهرا ღ .•* * در شنبه دوم خرداد 1388 ساعت 8 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت


مادرم...

 

آخرین قصه مادر

برای خوابهای آشفته ام

قصه رفتن بی خداحافظ بود...

 

کاش بودی...

کاش بودی...

کاش بودی...


 

نوشته شده توسط * *•. ღ زهرا ღ .•* * در پنجشنبه هفدهم اردیبهشت 1388 ساعت 9 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت


report phishing report abuse This page is hosted by XM.COM - Free Web Hosting